Hayatım Spor.

Hayattaki en büyük başarımı sigaraya borçlu birisi olarak tam 33 yıl kesintisiz sigara serüvenimi 11 Haziran günü sonlandırdım.Sigara ve başarı sözcüklerini nasıl yanyana yazdığıma kızmayın.Öykü şöyle.Ben 17 yaşındayım ve yüzüyorum.O yıl üniversiteye başladım ve moda ya sigarayada başladım.Yaz geldi ve ben tatilde Adanaya döndüm.Hemen havuzun yolunu tuttum.Biraz antrenman sonra büfede yakılan bir sigara ve hocamıza yakalanmam.Hocam direk madem sigaraya başlamışsın artık havuza gelme zaten yaşında geçti dedi.Ben çok bozuldum ve yüzebileceğimi o sıra 32 yaşında antrenman yapan Erdal Acet i örnek gösterdim.O manş denizini geçmek için hazırlanıyordu.o zaman bende Manşı geçeceğim dedim.Ve geçtim.Tam 4 yıl süren antrenmanlar sonrasında 1979 Ağustosunda 15 saat 47 dakika yüzerek.4 yıl boyunca sigarayla yakalanmama,kendi boşboğazlığıma kızarak ama hiç vazgeçmeden.Şimdi anladınız mı eğer sigara içerken yakalanmasam kendi kendime e hadi artık ben Manşı geçeyim diyemezdim.Uzun zamandır sigarayı bırakmak istiyordum ve yine hedef koydum.11 Haziran 2007 de 50 yaşım bitiyordu.O günden itibaren 11 Haziran 2057 tarihine kadar sigarayı bırakmaya karar verdim ve bıraktım.100 yaşımda tekrar bu siteniz aktifse size mesaj atarım!!!!.Bide gerçekten bırakmaya karar verdiyseniz inanın hiç zor değil.Yakınmaların hepsi bana göre şımarıklık.(ağır bi tabir oldu)Beyninize hiç içmeyeceğim mesajını verince zaten bir ikileme girmiyorsunuz.Eğer ayrıntılı düşüncelerimi öğrenmek istiyorsnız bana mail atın.www.nesrinolgun.com Çünkü yazdıkça yazasım geliyor ama yoruldum.Saygılar

(Bu yazı sigara.org da yayınlanmıştır.)

Sevgili Blogcular,

Bugün size sevgiden bahsetmek istiyorum.Çıkarsız sevgiden.Yaşantım boyunca iletişim kurduğum her insana hep sevgiyle yaklaştım.Gençliğimde bir çok psikoloji ve felsefe kitapları okudum.Öncelikle insanları tanımaya çalıştım ve her zaman kendimi onların yerine koydum.Bana yanlış gelen davranışlarını hangi ruh haliyle yaptıklarını çözmeye çalıştım.Daha sonra benim kendimce uyguladığım yöntemin adı da kondu.EMPATİ.Artık tüm eğitimciler empati konusunda öğrencileri bilgilendiriyorlar.Yaşantınıza empati kurmayı yerleştirebilirseniz aslında yaşamda üzüntülere yer olmadığınıda görebilirsiniz.Her insan aslında iyidir.Onun size göre kötü davranmasının nedenlerini anlarsanız hoşgörmenizde kolay olur.Bu konuda uyguladığım yöntemleri ilerde daha ayrıntılı yazacağım.Sevgiyle kalın.

Bu yazımda size çocuklarımdan söz etmek istiyorum.Kızımın Nisan ayı Seventeen dergisinde iki sayfa haberi çıktı.Nasıl mutlu oldum anlatamam.Yaşantımda en önemli önceliklerimin içersinde çocuklarım geliyor.Onları hayata en iyi şekide hazırlamak için tüm çabamı harcıyorum.Attığım her adımda onların daha mutlu ve başarılı olmaları için ne yapmam gerektiğini düşünüyor ve yaşama geçiriyorum.Bu süreç içerisinde öğrendiğim en önemli şey" her şey olacağına varır" oldu.Çocukları her konuda ne kadar zorlarsanız zorlayın neticeye fazlaca tesir etmiyor.

Benim çocukluğum çok mutlu geçti.Çocuklarımında ilerde aynı şekilde düşünmesini istiyorum.Hiç bir konuda onları istemedikleri şeyler için zorlamadım.Tabi bu demek değilki rahat davrandım.Gerek spor konusunda gerekse eğitimleri konusunda her şartı hazırladım ve onların başarılı olması için her yöntemi denedim.Oğlumla kızımı birbirleriyle kıyaslamamaya çalıştım.İkiside o kadar farklı kişilik özelliklerine sahipki.Oğlum çok zeki ama ders çalışmaz.Yinede başarılı olması güzel.En son haber vermeden Öğrenci değişim programı sınavlarına girmiş ve kazanmış.Gelecek yıl 4. sınıfı İtalya'da okuyacak.Elbette çok sevindim.Uzun oldu şimdilik bu kadar.Bu konuda yine yazacağım.Sevgiler. 

Hafta sonu Kastamonudaydım.Yüzme Federasyonunun düzenlediği Spor Şurasına hazırlık çalışmalarına katıldım. Yüzmenin yıllardır süregelen sorunlarının konuşulup çözüm önerilerinin üretildiği toplantı gerçekten çok başarılı geçti. İnventa danışmanlık firmasının koordinesi ile yapılan toplantıda gerçekten tabir yerindeyse beyin fırtınası kasırgaya dönüştü. Yüzme yaşantımda ilk defa bir toplantıdan umutlu döndüm.

Gelelim Kastamonuya, Ilgaz dağının tepesinde Köy Hizmetlerinin misafirhanesinde kaldık. 2 gün boyunca kar yağdı. Bir Adanalı olarak benim için ne kadar önemli olduğunu anlarsınız umarım. Harika bir ev sahipliği yapan herkese teşekkürler.

Yıllarca spor yaptım. Bir çok yere gittim. O günlerden akılda kalan anılar hiçte düşündüğünüz gibi yarışma anıları değil. Samsuna gittiğimde hatırımda kalan kıyıda yediğimiz mısır unlu hamsi idi. Tavada hamsiyi nasıl dağıtmadan ters çevirmişlerdi. Denizliye giderken yolda yediğimiz çöp şiş,Erzurumda çay bardaklarının ters gelmesi,Edirnede kaldığımız tarihi otel. Buna benzer anılarla hatırlıyorum gittiğim kentleri. Sporcularıma da diyorumki yarışmanızı yapın ama kendinizi baskı altına alıp işin eğlence kısmını kaçırmayın. İlerde hatırınızda kalacak kısımlar sadece onlar olacaktır. Ankarada bir saniye kötü yüzmüştüm,Bursa da ikinci olmuştum gibi anılarınız bellekten çok çabuk siliniyor. Kastamonu da ilerde tek hatırlayacağım son gün kar yağarken balkonda deniz şemsiyelerinin altında yaptığımız mangal partisi olacaktır. Sizlerede en büyük tavsiyem yaşamınızın her anında ilerde hatırlayabileceğiniz güzel anılar edinmek için çaba harcayın olacaktır.

Sevgilerimle

Sevgili Blogcular,

Ntv televizyonu benimle bir röportaj yaptı. Yayınlanacağı günü öğrenince yazarım. Bir İnsan programı hafta içi 18.30 da yayınlanıyormuş.

Bu aralar kendimi hiç iyi hissetmiyorum. Çokta yoğun çalışıyorum. 50 yaşında olmam nedeni ile menapoz neyazik ki iyi sporcu olayı dinlemiyor. Ama o sıkıntılarıda aşmak için spora devam ediyor ve pozitif enerjimi kaybetmemek için çaba harcıyorum. Menapoz mücadelemden de galip çıkacağımdan eminim.

Yaşamın her anı zaten mücadele değil mi?

Şu anda yazdıklarımı birkaç kişi okuyor. Ama ümidimi kesmiyorum.

Hepinize sevgiler